Torniquete

Amanda, annesini büyükannesinin evine taşındığında sakin bir yeni başlangıç hayal etmektedir; ancak şiddetli bir soygun onun hayatını altüst eder ve yüzünde silinmez bir yara izi bırakır. Fiziksel acının ötesinde, mahallesinin bakışları da soğumuştur; görünüşüyle alay edilen genç kadın, hem evinde hem sokakta kendini giderek daha yalnız hisseder. Yarayı aynada görmek istemeyen Amanda, içine kapanık günler geçirirken ailesi de kendi suçluluk ve çaresizlikleriyle boğuşur. Sonunda acısıyla yüzleşmeye karar veren genç kadın, annesi ve büyükannesiyle birlikte duygusal bir iyileşme yolculuğuna çıkar; geçmişin izlerini silmek yerine onlarla barışmayı öğrenir. Ana Catarina Lugarini'nin yönettiği bu dram, yara izlerinin hem deride hem kalpte taşıdığı ağırlığı cesurca ele alıyor.