Crows Are White

Genç bir belgeselci, manevi arayışını anlatmak umuduyla gizemli bir Budist manastırına girmeye çalışır; ancak kapılar ona yüz göstermez. Reddedilmişlik umutsuz görünürken, beklenmedik bir dostluk belirir: meditasyondan çok ağır metal müziğe ve dondurmaya düşkün, alışılmadık bir keşiş. Bu neşeli ve isyankar figür, filmin kahramanına yalnızca manastırın katı kurallarını değil, kendi iç dünyasının kapılarını da açar. Zamanla samimiyetin derinleşmesi, yönetmeni yıllardır kimseye itiraf etmediği çifte hayatıyla yüzleşmeye iter. Kamera, inanç, özgünlük ve kabul temasını sıcak mizahla harmanlar. İki yabancının birbirine öğrettiği dürüstlük, izleyiciyi hem güldüren hem düşündüren, dokunaklı bir yolculuğa dönüştürür.